Miejscowości

Wiadomości

sobota, 02 listopad 2013 12:25

Żernica

Napisał 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Żernica niegdyś dzieliła się na dwie odrębne wsie nad potokiem Ruchlin: Żernicę Niżną i Żernicę Wyżną. Obecnie obie miejscowości nie istnieją. Początkowa nazwa Żernicy brzmiała "Szernycza".

Żernica Niżna powstała w 1480 roku na prawie wołoskim i należała do rodu Balów z Hoczwi. Położona na północ od Baligrodu. W 1480 roku jej mieszkańców obowiązywała wolnizna. W 1921 roku mieszkało w tej wsi 395 osób, w tym 230 grekokatolików, 138 katolików i 27 osób wyznania mojżeszowego. Oprócz Polaków, Ukraińców i Żydów we wsi można było znaleźć kilka rodzin cygańskich. Po 1945 roku mieszkańców Żernicy Niżnej wysiedlono. O istnieniu dawnej wsi świadczy kaplica pod wezwaniem Matki Boskiej Ostrobramskiej z 1932 roku, przed którą co roku, w ostatni dzień maja, odbywało się nabożeństwo majowe oraz miejsce po murowanej cerkwi greckokatolickiej pod wezwaniem św. Michała Archanioła, którą wybudowano w 1843 roku. Na zniszczonym cmentarzu Żernicy Niżnej można zobaczyć trzy krzyże ze zwieńczeń cerkwi.

Z kolei Żernica Wyżna, położona powyżej Żernicy Niżnej powstała w 1523 roku, także na prawie wołoskim i w dobrach Balów. W 1921 roku liczyła 888 mieszkańców, w których skład wchodziło 763 grekokatolików, 101 katolików, 23 Żydów i 1 osoba innego wyznania. Po 1947 roku została wysiedlona, a zabudowania wiejskie zniszczone. Ocalały ruiny dwudzielnej, murowanej cerkwi pod wezwaniem św. Bazylego Wielkiego wzniesionej w 1800 roku. Świątynię rozbudowano w 1936 roku, jednak po opuszczeniu wsi przez jej mieszkańców budynek zaniedbano. Wielokrotnie była dewastowana, zaś w latach powojennych pełniła funkcje magazynu dla PGR-u. Dzisiaj częściowo zabezpieczona i wyremontowana. Kilka lat temu na cerkwi zmieniono stary dach na nowy, blaszany. Na ścianach pozostały malowidła świętych Włodzimierza i Olgi.

W lipcu 1944 roku Żernica Wyżna stała się miejscem koncentracji bieszczadzkich oddziałów UPA. Współcześnie po wiosce pozostało osiedle PGR-u.

Anna Twardy

www.wbieszczadach.net Bieszczadzki Portal Turystyczny

Opis na podstawie następujących książek:

  1. Januszczak R., Baligród i okolice, 1998
  2. 2. Darmochwał T., Bieszczady.Przewodnik, wyd. II, Białystok 1998
  3. Kryciński S., Gąsiorowski A., Olszański T.A., Bieszczady. Przewodnik dla prawdziwego turysty, Pruszków 2009

Jak dojechać

 Baza Noclegowa

Szlaki turystyczne

Trasy Rowerowe

Ciekawe miejsca

Zabytki

 Cerkwie, Kościoły i Cmentarze

Informator

 

Czytany 3581 razy
piotr

Przewodnik górski beskidzki ( nr leg. 469/07), przewodnik Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Odznaczony medalem "ZASŁUŻONY DLA TURYSTYKI" przez Ministra Sportu i Turystyki w 2009r. Wiceprezes Okręgu Bieszczadzkiego Ligi Ochrony Przyrody i członek zarządu Stowarzyszenia Przewodników Turystycznych "Karpaty". Koordynator regionalny punktu konsultacyjnego Porozumienia Karpackiego "Karpaty Naszym Domem" na obszarze województwa podkarpackiego.

Strona: www.przewodnik-bieszczady.pl
Więcej w tej kategorii: « Żerdenka Roztoki Dolne »
Pogoda Cisna z serwisu

Najbliższe wydarzenia

Brak wydarzeń

Facebook

Nasz kanał YouTube

Artykuły

Atrakcje w Bieszczadach

Ciekawe miejsca w Bieszczadach

Cerkwie, koscioły i cmentarze w Bieszczadach

Szlaki turystyczne w Bieszczadach

Szlaki rowerowe w Bieszczadach

Trasy samochodowe w Bieszczadach

Zabytki w Bieszczadach

Fauna bieszczadów

Flora bieszczadów

Ciekawostki

Ciekawi ludzie w Bieszczadach

 

Kontakt

Bieszczadzki Portal Turystyczny wbieszczadach.net Redaktor Naczelny Piotr Kutiak 663 740 066
 Potrzebujesz reklamy? ZADZWOŃ502 920 384